Wiesbauwse wijsheid.

30 januari 2012 § Een reactie plaatsen

Zoals ik al zei loop ik al een tijd rond met het idee rond geborgenheid en moederlijke symbiose. Maar omdat ik in mijn zoektocht naar deze onderwerpen vooral op de “nest” en “goed gevoelsite” stuit, ben ik terug gegaan naar degene dit idee in mijn hoofd heeft geplant tijdens de lessen filosofie vorig jaar: Mevr. Wiesbauer.

Ze heeft mij een aantal termen en denkrichtingen gegeven waardoor ik verder kan in mijn onderzoek.

 

Bijvoorbeeld het boek  “sferen” van Sloterdijk:

“… Sferen gaat helemaal over de ‘plaats‘ van de mens in de wereld, door alle tijden. Daarmee breekt Sloterdijk met de obsessie voor tijd die de mensheid heeft overheerst. Volgens de filosoof vergeten we vaak dat het leven iets is wat zich niet alleen voltrekt in tijd, maar ook in ruimte: ‘De negentiende en twintigste eeuw zijn de eeuwen van de tijdsaanbidding, waarin men de ontstellende macht van de tijd ontdekte. In evolutionair opzicht bleken zelfs natuurlijke soorten er niet tegen bestand, waardoor het gevoel ontstond dat ook wijzelf slechts een momentopname zijn, een tussenstadium.’ Parallel aan deze ‘chronolatrie’ ‑ zoals Sloterdijk het met zijn voorkeur voor neologismen noemt ‑ ontkent men de ruimte: ‘De ruimte wordt slechts beschouwd als een kwaad dat snel overwonnen moet worden. De ervaringen van het grensoverschrijdende waren- en kapitaalverkeer en van het toerisme worden genegeerd. Men vergeet de ruimte te denken.’ Met zijn sferologie probeert Sloterdijk dit recht te trekken. Zijn basisgedachte is daarbij dat ‘wie in de wereld is, ook altijd in een ‘sfeer’ is‘. …”

“…In het eerste deel van zijn trilogie, Blasen, werkt hij dit begrip uit aan de hand van de ‘microsferen’: de beschermende en zeer kwetsbare leefwerelden van paren. In tegenstelling tot het latere ‘schuim’ in Schäume zijn de paren in Blasennog verzonken in metaforische zeepbellen die los van de buitenwereld zweven. Bij deze paren gaat het niet uitsluitend om  mensen. Het kan ook de ‘sfeer’ betreffen van een kind en zijn pop, of een foetus en de placenta in de baarmoeder, maar ook van twee geliefden, een psychoanalyticus en een patiënt, en van een heilige en God. Sloterdijk laat ook zien hoe deze werelden door de eeuwen heen verbeeld worden in de schilderkunst en in mythologieën. …”

 

MEER

Advertenties

Getagd: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Wiesbauwse wijsheid. voor Stephanie Jacobs - Illusion..

Meta

%d bloggers liken dit: