“…”

5 december 2011 § Een reactie plaatsen

Gisteren had ik een ontmoeting met een meisje. Ze deed me denken aan “living in a bubble” heel de avond was ze bezig over haar konijntjes en hoe ze ziek waren, gingen slapen, terug wakker werden, de konijntjes waren braaf of stout, ze aten worteltjes. Ik vond het heel bewonderenswaardig dat zij deze fantasie bleef volhouden. (Want volgens haar mama had ze helemaal geen konijntjes thuis)

Dit deed me eraan denken dat wij als mensen dit soort van escapisme nodig hebben. Van jongsaf aan leven we eigenlijk in verschillende werelden. Barbies, spelletjes, … rond het kleinste element wordt direct een hele wereld gecreëerd. Men zegt dat kinderen dit nodig hebben om “volwassen” te worden, om te kunnen functioneren in de maatschappij. Ze leren om te gaan met ‘volwassen’ situaties zoals sociale contacten, … . Maar wat als wij dit soort fantasiewerelden die we op jonge leeftijd al creëren later net nodig hebben om dan in de maatschappij te kunnen functioneren?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu “…” voor Stephanie Jacobs - Illusion..

Meta

%d bloggers liken dit: